God save the France

Znacie już kampanię reklamową Castoramy: “Nasi doradcy idealnie wytłumaczą. Każdemu” ?

Francja tymczasem postawiła na panie… Oto główny spot:

a do tego seria krótkich filmików:

reszta dostępna tutaj. Ze wszystkich chwytow najbardziej chyba nieprzyjemna jest muzyka w stylu french ‘80. Sygnaturka dzwiekowa z chorkami jest po prostu przykra dla ucha.

Wjazd na stację metra Gare d’Austerlitz w Paryżu przypomniał mi o tej kampanii reklamowej. Cała stacja pokryła się (a może wciąż jest jeszcze pokryta) bilboardami reklamującymi ten klasyczny napój. Orangina to francuski wynalazek: napój na bazie cytrysów, z miąższem ale również lekko gazowany, sprzedawany w małych gruszkowatych butelkach o chropowatej o powierzchni imitującej skórkę pomarańczy.

Mnie osobiście nie chce się pic:

A tak wyglądają billborady:

Pełna kolekcja na flickr.

Zapisanych już 7 milionów absolwentów (25% wszystkich internautów we Francji) a liczba odsłon wzrasta każdego dnia. Codziennie rejestruje się około 15000 nowych uczniów i rozsyłanych jest przez serwis 400000 wiadomości dziennie. Mówi się już o „fenomenie” serwisu. Oczywiście w kontekście naszej-klasy to wszystko brzmi śmiesznie. Co ciekawe francuski odpowiednik powstał na długo przed „nasza-klasa.pl” bo już 2001 roku ale większość usług i dodatków była płatna (np. otwieranie zdjęć w oryginalnym rozmiarze czy przesyłanie wiadomości do kolegów za pomocą wewnętrznej poczty) : ok. 2,5 EUR miesięcznie. Sukces facebooka (czyt. z francuska „fesbuk”, od fesses – pośladki, żartobliwie o dupie) wymusił zmianę podejścia i już od końca listopada 2007, wszystkie usługi są całkowicie darmowe.

Są też i negatywne reakcje. Portal używa nazwisk użytkowników do ściągania większej ilości osób, gdyż szczegóły kont pojawiają się w wyszukiwarkach. I tak np. wystarczy w google wpisać nazwisko i nazwę portalu każdy może sie dowiedzieć, do jakich szkol uczęszczała szukana osoba. Przy odrobinie szczęścia można się też dowiedzieć, gdzie delikwent spędzał wakacje itd. Podobny test z naszą-klasa wypadł pozytywnie, nie odnalazłam w wyszukiwarce kont z naszej-klasy, choć np. nazwiska wychowawców klas jak najbardziej, chyba posprzątano.

Reklamy francuskie są albo tragicznie słabe albo bardzo dobre. Do reklam SFR - operatora komórkowego szczególnie nie mogę sie przekonać. Technika kolażu dość słabo wygląda w spocie telewizyjnym, do tego bardzo wyraźna i drażniąca linia melodyczna. Brrrr

Poniżej dwa przykłady. Zwróccie uwagę na “Api zone” :

Popularny francuski dziennik Les echos o tematyce ekonomiczno-gospodarczej niestety nie może się pochwalić dobrą stroną internetową:

Nie lubimy:

• brzydkie logo, po 100 latach wypadałoby odświeżyć
  
• Arial nie jest zbyt zachęcający
  
• kanały RSS, mimo iż rozbudowane, bardzo sprytnie ukryte
• menu górne, dwupoziomowe z rozwijaną listą wymaga bardzo dużej zręczności
  
• tonacja pomidorowa, mało wyróżniające się poszczególne działy

Choć treść jest mocną stroną, to to jednak sposób prezentacji sprawia, ze poranna prasówka nie należy do najprzyjemniejszych. Omijać z daleka!

France2 czyli drugi kanał państwowej telewizji, wygląda niczym ulepszona wersja Echos, główne grzechy odpuszczone, niestety layout niezbyt atrakcyjny, niezbyt wyróżniające się poszczególne działy.